آخرین خبرها
خانه >> شهد شعر >> ستارۀ غمزده

ستارۀ غمزده

چه شد که عالم اسلام بی‌پناه افتاد
ز تندباد خطر بوستان دل پژمرد
عنان صبر و توان از کف صبوری رفت
دوباره خیل شهیدان به خاک غلتیدند
نشست اشک به رخسار مادران شهید
ز محنت سفرت، ای امام، ای رهبر
تــو میـر قـافلـۀ قلّــۀ یقیـن بــودی
تشـرّفت بــه حضـور نبــی مبارک بـاد
  ستاره غمزده و تیرگی به ماه افتاد
ز قاف حادثه خورشید غم به چاه افتاد
ز چشم حوصله سیلاب خون به راه افتاد
دوباره یوسف دلخسته‌گان به چاه افتاد
دوباره ژالۀ خونین به هر گیاه افتاد
زمین غمین شد و گردون به اشک و آه افتاد
ز مـاتـم تـو مصیبت بـر این سپـاه افتـاد
اگـر چـه ثلمـه بـه اسـلام دادخواه افتاد

در سوگ امام راحل(ره)

۲۰/۳/۶۸

جوابی بنویسید

ایمیل شما نشر نخواهد شد.خانه های ضروری نشانه گذاری شده است. *

*

شما می‌توانید از این دستورات HTML استفاده کنید: <a href="" title=""> <abbr title=""> <acronym title=""> <b> <blockquote cite=""> <cite> <code> <del datetime=""> <em> <i> <q cite=""> <strike> <strong>